Anthropometrie N 140

Jest to dzieło które powstało w tysiąc dziewięćset sześćdziesiątym roku. Stworzy je Yves Klein. Jest to czysty pigment i żywica syntetyczna rozprowadzona po papierze który artysta później nakleił na płótno. Znajduje się obecnie w Musee National d'Art moderne w Paryżu. Jest to kombinacja papieru i plamy. Kolor pigmentu jest zimy w odcieniu ciemnego błękitu co dodaje plamom dramatyzmu. Układają się one w sylwetkę zniekształconego człowieka. Jest to część cyklu pod tytułem " Anthropometrie". Artysta użył ty "żywych pędzli" czyli modeli pomalowanych farba którzy odciskali części ciała na papierze przy dźwiękach " Symphonie monton" (kompozycji opartej na jednej nucie wykonywanej przez dwudziestu muzyków i śpiewaków. Jego sztuka dążyła do duchowej harmonii. Były to dzieła proste do wykonania ale głębokie w przekazie, bardzo uduchowione. Twórczość jego miała korzenie w filozofii zen i w zakonie różokrzyżowców w tysiąc dziewięćset czterdziestym siódmym roku Yves dołączył do zakonu ezoterycznego).